C00-C99

Het beginpunt van de Franse verdediging. Zwart creëert een solide maar krappe positie, met als doel later een tegenaanval uit te voeren op de centrale pionnenketen van Wit.

De ruilvariant. Wit lost de spanning direct op, wat leidt tot een symmetrische en vaak remise-achtige structuur waarin eindspelvaardigheid cruciaal is.

The Advance Variation. White locks the center and gains space. Black immediately pressures the d4 and c5 squares to dismantle White's overextended chain.

De Tarrasch-variant. Wit ontwikkelt het paard naar d2 om de Winawer-penning te vermijden. Het is een solide, positionele aanpak die de voorkeur geniet van spelers die een stabiel voordeel zoeken.

Een scherpe zijlijn binnen de Tarrasch. Zwart ontwikkelt het paard vroeg naar c6 om direct tactische druk uit te oefenen op het centrum van Wit.

De gesloten Tarrasch. Beide partijen bouwen hun posities op achter vaste pionnenketens. Dit leidt tot diepgaande strategische manoeuvres en planning op lange termijn.

De theoretische hoofdvariant van de Gesloten Tarrasch. Wit concentreert zich op de ruimte aan de koningsvleugel, terwijl Zwart een tegenaanval op de damevleugel organiseert.

De Open Tarrasch. Zwart daagt het centrum uit met c5, wat leidt tot een geïsoleerde damepion voor zwart, maar wel tot zeer actief stukkenspel.

Een verfijnde versie van de Open Tarrasch. Wit accepteert de ruil op d5 om de positie te vereenvoudigen en tegelijkertijd een lichte positionele druk te behouden.

De hoofdvariant van de Open Tarrasch. Een zeer technische strijd waarin wit probeert aan te tonen dat de centrale ruimte waardevoller is dan de activiteit van zwart.